1546+ Henle Latin IV
Exercise 1
1547+ retardāverit, resignāvisset, repudiāvisset, existimāvērunt, dōnāvērunt, conciliāverat, āvocāverit, interīvisse, audīvisse.
1548+ Exercise 2
1549+ 1. How much we possess...
1550+ 2. All cultural arts...
1551+ 3. At length to be beneficial to some...
1552+ Exercise 3
1553+ 1. Itaque, jurōrēs, Archiās laudārī debet.
1554+ 2. Haec dicendī ratiō nōn est in eō.
1555+ 3. Quam Cicerō spatium praeterii respicit, Archiās principī in studiōrum ratiōne ingrediendā exsistit.
1556+ 4. Omnēs ingenium et ratiōnem Archiae admīrārī debēmus.
1557+ 5. Itaque memoriam longissimam puerititiae respiciāmus.
1558+ 6. Archiam quantum est situm in nobis adjuvāre debēmus.
1559+ 7. Exponam Aulum Licinium cīvem Rōmānum esse.
1560+ 8. Archiās homō hūmānitātis summae fuit.
1561+ 9. Quārē hanc studiōrum ratiōnem ingredī profectō debēmus.
1562+ 10. Ingenium disciplīnaque summa erat in eō.
1563+ 11. Cicerōne homō ingeniī exiguī fuit?
1564+ 12. In dicendō moderater versātus est, et ā studiīs atrium nullā aetāte vitae abhorruit.
1565+ 13. Archiās maximē frūctum ā discendō Cicerōnis repetere profectō debet.
1566+ Exercise 4
1567+ 1. Rōma quondam urbis affluenta erudītīssimīs hominibus atque liberalīssimīs studiīs fuit.
1568+ 2. Hīc Romae Lūcullus eum in domum rēcēpit.
1569+ 3. Celebrāvit nomen Rōmānum.
1570+ 4. Prīmum in domum Lūcullī rēcēptus est.
1571+ 5. Filius ejus Asiā profectūrus est.
1572+ 6. Expectatiō summa Romae fuit.
1573+ 7. Amicus Lūcullī ab adulēscentiā erat.
1574+ 8. Genus forēnsis dicendī est nōn.
1575+ 9. Propter otium ac stadium minimē in judiciīs nescīvit.
1576+ 10. Hae studia sunt tantī omnibus aetātibus.
1577+ Exercise 5
1578+ 1. In this your culture...
1579+ 2. I will certainly make you think so.
1580+ 3. Because of leisurely studies...
1581+ 4. He studied writing.
1582+ 5. He was given the highest honor.
1583+ 6. Lest it seem that you are surprised...
1584+ Exercise 9
1585+ 1. Estne quisquam quī nōn sciat Archīam poetam clārum fuisse?
1586+ 2. Dīxit neque est quisquam quī eum quod Archīam dēfēnsit nōn laudet.
1587+ 3. Rōgāvit num sit quisquam quī neget Archīam cīvum Rōmānum fuisse.
1588+ 4. Dīxit sē eīs nihil datūrum esse.
1589+ 5. Dīxit sē ūllum Gallum discrēditūrum esse.
1590+ Exercise 10
1591+ Orātiō ā quā Cicerō Archīam, poetam optimus et hominem erudītissimum et familiārem suum, dēfendit, unum annum post mortem Catilīnae habitus est. Cicerō itaque hōc tempore paene Romanīs cultus est et cum honore maximō etiam illīs quī inimīcōs suōs fuisse. Neque fuit quisquam ibi hōc tempore Romae quī aptior causam dīcere fuisse. Nam nōn modō Cicerō auctoritāte magnā potītus est, nōn modo erat in eō cōpia et virtūs in dīcendō et ingēnium -quod, quamquam Cicerō ipse dīxit illum fuisse minimum, scīmus maximum - vērum etiam paucīs annīs studuerat ad studium ipsum artium hūmanitātis cui Archīās ipse semper studuerat. Sī quisquam Romae poetam et hominem erudītissimum dēfendere dēbuit, profectō Cicerō dēbuit.
1592+ Exercise 11
1593+ Optimus quisque amicitiam semper laudāvit. Cicerō ipse scriptum dē amicitiā scrīpsit in quō nōn modō eam maximē laudāvit se etiam dēmonstrāvit quam ūtilis est. Nam est labor, ut opīnor, amicī ut amicum suum quantum est situm in eō adjūvet, ut eum ā perīculīs dēfendat, ut eum ab impetus^ inimīcōrum ejus servet. Neque est quisquam quī neget ratiōnēs aliōs cur amicitiam laudāre debēmus esse. Nam, quamquam sunt quī pretendant ab amicitiā abhorrēre quod (quam dicunt) spērent ut sē cōnservent atque dēfendant, omnēs habitū natūrae ipsae amōrem aliōrum volunt. Itaque, etiam quī auxilium ab aliīs petere nolunt cupidī amōris ut amicōs facere sunt. Cum, itaque, alius auxilium ab amicīs suīs et alius amōrem solum petant, omnēs ducuntur, quam ego dīxī, ut amicitiam saltem amicōs habendō laudent.
1594+ Exercise 12
1595+ Quoad longissimī potest mēns mea respicerespatium praeteritiī temporis, videō matrem meam, omnibus temporibus lociīsque, mē maximē amāvisse. Neque est quisquam quī neget mēntem meam praeceptiīs atque exhortānte exercitam esse. Nam, cum erat tamen puer, mē semper ad virtūtem colendum, ad omnēs hominēs servāndōs, ad Deum diligendum hortāta est. Num est quisquam quī mīretur mē matrem meam laudāre? Nam, sī quid est in mē virtūtis, amoris optimōrum, etiam honestātis, haec omnia matrī maximē dēbeō.